Bir yere hoşçakal derken, genelde orda tanıştığım yerli insanları, ülkenin doğasını ve kültürünü düşünerek selamlıyorum. Panama Boquete’de tanıştığımız rasta dışında bir de çiçek bahçesinde çok şeker bir Panamalı ile tanıştık. 5dk sohbet etmemize rağmen, bizi evine çağırdı. Telefonunu ve adresini verdikten sonra, en azından mutlaka O’na uğramamız konusunda ısrar etti. Yolda gülerek selamladığım herkesden de çok sıcak karşılıklar aldım. San Blas’ta tanıştığımız Kunalılar ise fazla insanlarla temas etmediklerinden olsa gerek, daha çekingen ama çok da şekerlerdi. Bir tanesi, adada yaşamasına rağmen, denizden korkuyordu, çok komik ve çok tatlıydı. Dolayısıyla bilir kişi asla değilim ama bence çok sıcak ve vericiler. Doğası da, güzelliği ile o kadar büyülüyor ki insanı, toprakları da aynı şekilde davetkar olabiliyor. Çok teşekkürler Panama, bize çok iyi davrandığın ve her türlü kontrastı içinde barındırmana rağmen, muhteşem bir uyum sergilediğin için.. sevgiler, saygılar..