Aslında rotam Honduras’a, Bay Islands’a gitmekti

Ancak hava koşulları yüzünden 1-2 hafta beklemem gerekiyordu

Yoksa sürekli yağış çekecektim. Çocuğun eline oyuncak verip oynama demek olur mu, olmaz..

O yüzden Honduras’ı atlayıp direk Nicaragua’ya gitmeye karar verdim

Amacım bu işi bir günde bitirmekti.. ancak..

(http://www.lonelyplanet.com/thorntree/thread.jspa?threadID=2005864)

(Livingston’dan, Porto Barios’a ya ferry ile 20 Q (1,5 saat) ya da Lanchia ile 35 Q (yarım saat))

İlk ferry’e yetişmek için 5’te kalktım. 05.30’da marinaya vardığımda, 06.00’da kalkması gereken ferry’nin, çoktan dolmuş olduğundan, gidişini izledim. Dolayısıyla 06.30’daki lancha’ya binmek durumunda kaldım. Tam kalkmadan başlayan fırtına üzerine, tüm valizlerimiz ve biz, büyük parça muşambalara, en büyük aşkımızmış gibi sarılmaya başladık ve inanırmısınız, öyle de yola çıktık. Hem gökten, hem yerden gelen densiz sular, denizin ta içinde hissettiriyordu bizi. Ardından, buna ‘yüce İsa’ sesleri de eklendi tabi. Yanımda oturan polis, muşambanın altından gördüğüm kadarıyla, her ne kadar karizmasından kaybetmek istemese de, suratından ağlamak üzere olduğu belli oluyordu. Böyle durumlarda, yani yapılacak birşey olmadığında, bana nedense bir gülme hali geliyor. Manyak mıyım bilmiyorum ama 07.08.08 depreminde de aynı tepkiyi vermiştim. Dalgalar yüzünden moraran taraflarım dışında, sağsalim vardık neyseki..

(1,3 usd’ye Porto Eros’a,  ordan Corinto’ya, 1’15dkda)

Dikkat: Bindiğiniz otobüste, pasaportunuzla birlikte 30 usd istiyorlar. LP’mden okuduğum kadarıyla, 10 Q Guatemala çıkış pulu + Honduras’a giriş için ise, 5usd’ye turist kartı almam gerekiyordu. Haliyle itiraz ettim. ‘Yok, o Guatemala’nın çıkışı, yok şu Honduras girişi şeklinde çeşitli versiyonlar denedi uyanık miço.. pes etmedim. Sonunda kendim otobüsten inip, kendi başıma hallettim. LP’de yazdığı kadar da ucuz değildi ama nerde 30 usd nerde 13 usd.. karlı çıktım sayabilir miyim :)

San Pedro Sula’ya vardığımda saat 10 olmuştu. Internette, sadece 5am’de otobüs olduğu yazıyordu ancak çeşitli blog yazıları sayesinde ümitliydim. Malesef nafile. Geceyi SPS’de geçirecektim. Dünyanın HIV başkentinde. LP’den yardımcı olan arkadaşım sayesinde, bilindik bir otele (hotel san jose) gidip yerleştim. Yemek yemek dışında da, bir daha kafamı çıkartmadım. Uyuya kalmamak adına da yarasacılık yaptım. Gündüz uyuyup, akşam ayaktaydım. Çünkü geceyarısı 4’te garda olmam gerekiyordu. Ardından 15 saatlik otobüs yolculuğu sonrası Leon/Nikaragua’ya vardım. 32 dolara. Kate’i gördüğümde, O’na nasıl sarıldığımı anlatmama gerek yoktur herhalde :)